เธอรู้สึกบ้างมั้ย
ว่าฉันอยากรักเธอ
เธอรู้ใช่มั้ย
ว่าฉันอยากไปกับเธอ
...
ทุกสิ่งที่เธอทำ
ฉันรับรู้ได้
ทุกสิ่งที่เธอรู้สึก
ฉันเข้าใจดี
...
ขอโทษนะ
สำหรับหัวใจของฉันที่อ่อนไหวอยู่เสมอ
ทุกความรู้สึกที่เคยมีให้เขา
มันยังคงอยู่กับฉันตลอดเวลา
เธอรู้ และเจ็บปวดมาก ใช่มั้ยคะ
...
...
เขากลับมาแล้ว
เหมือนอย่างทุกครั้ง ..ที่ว่างตรงนั้น
มันยังคงเป็นของเขาเสมอ
และฉันคงทำอะไรอื่นไม่ได้
แม้รู้ดีว่า เขาจะทำให้ฉันเจ็บปวดอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้จะต่างไปจากเดิม
ฉันสัญญา
เมื่อวันนั้นเดินทางมาถึง
.. แล้วเธอยังคงอยู่ตรงนี้ ..
รอคอยที่จะเริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงคนนี้
ครั้งนี้
..ฉันจะไปกับเธอ..
...
ถ้าบังเอิญเธอผ่านมาเห็นข้อความเหล่านี้
อยากให้เธอรู้ว่า
ฉันขอบคุณ และซึ้งใจกับทุกสิ่งที่เธอทำไห้
และฉันจะไม่มีวันลืม
ฉันจะรอคอยวันเวลาที่เราจะได้พบกัน
ถ้ายังจะมีวันนั้น ให้มาถึง
ขอบคุณที่สอนให้ฉันเข้มแข็ง
และรู้จักมากมาย กับความรัก
หากว่า เธอไม่ได้เป็นกุหลาบดอกแรกใน 5พันดอก
ที่ฉันได้ปลูก
เธอก็จะเป็นกุหลาบดอกเดียวที่ฉันอยากปลูกมากที่สุด
ใน 5พัน ดอกนั้น
ต ล อ ด ไ ป
2006/Oct/31
2006/Oct/19
"มาเล่นกับฉันซิ" เจ้าชายน้อยชักชวน
"ฉันกำลังเศร้าใจมาก..."
"ฉันเล่นกับเธอไม่ได้หรอก ฉันยังไม่ถูกทำให้เชื่อง"
คำตอบของสุนัขป่า เป็นจุดเริ่มต้นความสงสัยของเจ้าชายน้อย
"ทำให้เชื่องหมายความว่ากระไรนะ?"
...
"เป็นสิ่งซึ่งมักถูกลืม .. มันคือการสร้างความสัมพันธ์"
สุนัขป่าตอบ หลังจากที่เจ้าชายน้อยต้องถามซ้ำถึง 3ครั้ง
"สำหรับฉัน เธอเป็นเพียงเด็กผู้ชายเล็กๆ คนหนึ่ง
ซึ่งเหมือนๆ กับเด็กชายคนอื่นๆ อีกหมื่นคน
ฉันไม่ต้องการเธอ
..
และเธอก็ไม่ต้องการฉัน
เช่นเดียวกัน ฉันก็เป็นเพียงสุนัขป่าธรรมดาๆ ตัวหนึ่ง
เหมือนสุนัขป่าอื่นๆ หมื่นตัว
แต่ทว่า
..
ถ้าเมื่อใดเธอคุ้นเคยใกล้ชิดกับฉัน
เมื่อนั้นเราก็ต่างต้องการซึ่งกันและกัน
เธอก็จะเป็นเด็กคนเดียวในโลกสำหรับฉัน
และฉันก็จะเป็นสุนัขป่าตัวเดียวในโลกสำหรับเธอด้วย.."
คำอธิบายว่าทำไมความสัมพันธ์ถึงได้สำคัญนัก
พรั่งพรูมาจากสุนัขป่า
"...
ถ้าเธอทำให้ฉันเชื่อง
ชีวิตของฉันก็จะสดใสขึ้น
ฉันจะเรียนรู้จักฝีเท้า ซึ่งผิดจากเสียงอื่นทั้งสิ้น
เสียงฝีเท้าอื่นจะทำให้ฉันหลบหนีไปใต้ดิน
..
แต่ฝีเท้าของเธอจะเรียกฉันให้ออกมาจากโพรงดิน เช่นเดียวกับเสียงดนตรี
และดูนั่นซิ เธอเห็นไหม
ที่นั่นทุ่งนาข้าวสาลี
ฉันไม่กินขนมปังหรอก
ข้าวสาลีหามีประโยชน์ต่อฉันไม่
นาข้าวสาลีจึงมิได้ทำให้ฉันหวนระลึกถึงสิ่งใดเลย และนั่นก็เป็นสิ่งที่น่าเศร้า
แต่เธอก็มีผมสีทอง
ฉะนั้น
..
ถ้าเธอจะก่อความสัมพันธ์ของเราทั้งสอง
ก็จะเป็นสิ่งมหัศจรรย์ยิ่ง
ข้าวสาลีสีเหลืองอร่ามจะทำให้ฉันนึกถึงเธอ
และฉันจะชอบฟังเสียงลมพัดต้นข้าว"
.....
ตอนแรกคิดจะตั้งชื่อ entry นี้ว่า "said the fox"
แต่ก็กลัวว่าจะไม่มีใครเข้ามาอ่านน่ะสิ อิอิ
เลยขอเริ่มด้วยประโยคชักชวนน่ารักๆ ของเจ้าชายน้อยแทน
คำพูดในบทสนทนาจาก chapter 21 เรื่อง "เจ้าชายน้อย"
เป็น chapter ที่เรารักมากที่สุดในวรรณกรรมเรื่องนี้
..หลงรักตัวสุนัขป่าเข้าอย่างจัง..
จะมีสุนัขป่าจากเรื่องไหนที่จะน่าทึ่งได้เท่านี้อีกมั้ยนะ
แม้แต่เวลาที่เจ้าชายน้อยกำลังจะต้องจากไป
"อา.. ฉันจะร้องไห้"
สุนัขป่ากล่าว
"เป็นความผิดของเธอน่ะเอง
ฉันไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจ แต่เธอเองอยากให้ฉันหัดให้เชื่อง"
"ใช่แล้ว"
...
"แต่แล้วเธอกลับจะร้องไห้"
เจ้าชายน้อยติง
"แน่ละ"
"ถ้าเป็นเช่นนั้นเธอก็ไม่ได้อะไรเลย"
"ฉันได้ซิ"
...
"ก็สีของข้าวสาลีไงล่ะ"
ดูสิ.. ขี้อ้อนซะเหลือเกิน
จะไม่ให้รักได้ไงเนี่ย
ถ้าใครที่ได้อ่าน "เจ้าชายน้อย" เป็นครั้งแรก
แล้วรู้สึกว่าไม่เข้าใจ
มีคำแนะนำว่า อย่าพยายามอ่านเพื่อที่จะเข้าใจค่ะ
อยากให้มีสมาธิสักหน่อย เวลาอ่าน
ใช้เวลาช่วงที่สบายๆ ไม่รีบเร่ง
ค่อยๆ อ่าน แล้วรู้สึกไปกับมัน
เชื่อว่าทุกคนจะต้องรัก "เจ้าชายน้อย"
เหมือนอย่างที่เรารัก แน่ๆ
ใครที่อยากอ่านฉบับ online ก็ไปอ่านได้ที่นี่เลยจ๊ะ
แต่อยากบอกว่า อ่านหนังสือจริงๆ ได้อารมณ์กว่าเยอะเลย อิอิ
นี่ก็เป็นโปรดแรกของเรานะ
ใครที่โปรดเหมือนๆ กัน ก็มาคุยกันนะคะ
ไปนอนแล้วจ้า
สู้ สู้ ^^v
2006/Oct/18
คือว่า
...
ทำ theme เสร็จเรียบร้อยแล้วอะค่า
อยากอวดน่ะ
ฮะ ฮะ
...
แล้วพรุ่งนี้จะมาชวนเมาท์เรื่องสนุกๆ นะจ๊ะ
...
วันนี้เหนื่อยแล้วล่ะ
แล้วก็
...
ไหนๆ ก็หลงเข้ามาละนี่
ก็ช่วยๆ เมนต์ให้กำลังใจกันจิ๊ดนึงนะจ๊ะ
จะได้มี inspiration ทำ theme สีลูกกวาด
ออกมาบาดสายตาชาวบ้านอีกไง
โอ้ว .. ท้องเริ่มร้องประท้วงแล้วล่ะ
ไปหาไรหม่ำก่อนนะ
แต่บอกก่อนว่าไม่หม่ำเผื่อใครหรอก
ขืนหม่ำเผื่อทุกคน ต้องพุงแตกตายก่อนแน่ อิอิ
..happy everyday นะคะทุกคน..
สู้ สู้ ^^v
